150.அகரம் - நாளொரு பாடல்-1

ஒரு அவசிய முன்னுரையும்,எச்சரிக்கையும்(!?) :
இந்தப் பதிவுத் தொடரை என்னுடைய இன்னொரு வலைமனையான மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு என்ற பக்கத்தில் எழுதுவேன் என்றே முதலில் அறிவித்திருந்தேன்.
ஆனால் அதில் சில தொழில்நுட்பப் பிரச்னைகளால் திரட்டிகளில் இணைப்பதில் சங்கடங்கள் தோன்றின.
எனவே எனது முக்கிய வலைப் பக்கமான சங்கப்பலகையிலேயே தினமொரு பாடல் வெளிவருகிறது.
ரசிப்பதோ,தவிர்ப்பதோ உங்கள் கைகளில் ! 
:))
நன்றி.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
_________________________________________________________________________________

அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி 
பகவன் முதற்றே உலகு.  - திருக்குறள் 1-1

நூல்: திருக்குறள்
அதிகாரம்-கடவுள் வாழ்த்து
பாடல் எண்-1

சொற் பொருள்:
அகரம்- தமிழ் மொழியின் எழுத்துக்களின் முதல் எழுத்தான 'அ'
ஆதி பகவன்-முழுமுதற் கடவுள்

பொருள்: 
எழுத்துகளுக்கெல்லாம் அ'கரம் எவ்வாறு முதலாக விளங்குகிறதோ,அது போல இந்த உலகம் கடவுளை முதலாகவும் அடிப்படையாகவும் கொண்டிருக்கிறது.

டிட் பிட்ஸ்:
தமிழ் மொழி உலகின் மிகப் பழமையான மொழிகளுள் ஒன்று.சொல்லப்போனால் உலகில் முதலில் தோன்றிய மொழி தமிழே என்பதற்கான புறச்சான்றுகளையும்,விவாதச் சான்றுகளையும் எளிதாகக் காண இயலும். இது பற்றி விளக்கமாக கந்தையா,பாவாணர்,மறைமலையடிகள் போன்ற அறிஞர்கள் பலர் பல நூல்களில் விளக்கி எழுதியிருக்கிறார்கள்.

தமிழ் மொழியின் மொழி அமைப்புக் கட்டு வியக்க வைப்பது.
தமிழின் இன்றைக்குக் கிடைத்த முதல் நூலாகக் கருதப் படும் தொல்காப்பியமே ஒரு மொழிக்கான இலக்கண நூல்.

எழுத்து,சொல்,பொருள் என மொழியின் அடிப்படைகளுக்கான விதிகளை தெள்ளத் தெளிவாக விளக்கியிருக்கும் ஒரு நூல்,இன்றைக்கு நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் காலத்தால் மிக முந்தைய நூல்.

அத்தகைய எழுத்துக்களுள் முதன்மையான, உயிர் எழுத்துக்களில்,இன்னும் முதன்மையாக,முதல் எழுத்தாக வருவது அ' என்ன அகரம்.

அகரம் என்ற சொல்லே வியந்து பார்த்து ஆய்வுக்குட்படுத்த வேண்டியது. மெதுவாக இச்சொல்லை எழுத்து எழுத்தாக உச்சரித்துப் பார்த்தால்,சில ஆழ்ந்த பொருள் உங்களுக்கு விளங்கும்.

மனிதன் ஓசை எழுப்பும் விதம் வாய்,நாக்கு,தொண்டையில் உள்ள குரல்நாண் போன்ற உடற்கருகவிகளின் மூலமே.இதில் அ என்ற எழுத்து, மிகுந்த முயற்சியன்றி, தொண்டைக்கு அருகில்,குரல்நாணில் இருந்து எழுப்பப் படும் சப்தம்;அடுத்ததாக உள்ள க' மூக்கின் அடிப்பாகமான உள்நாக்குக் கருகில் உள்ள இடத்திலிருந்த எழுப்பப் படும் சப்தக் குறியுடன் விளங்குவது.அ என்ற எழுத்தை  நோக்க இன்னும் சிறிது அதிக முயற்சி தேவைப் படும் உச்சரிப்பு,க' எழுத்துக்கு வேண்டும். அடுத்த எழுத்தான ர' வாய்க்குள் இன்னும் சிறிது முன்வந்து,நாக்கின் மேலண்ணத்தில் மேல் பற்கள் வரிசைக்கு சிறிது மேல் புறத்திலிருந்து எழும் ஓசைக்குரியது.க'வை உச்சரிப்பதை விட இன்னும் சிறிது முயற்சி ர'வை உச்சரிப்பதற்கு வேண்டும். கடைசி எழுத்தான ம்' வாயின் வெளிப்புறமான உதடுகள் மூடிய நிலையில் வெளிப்படும் ஓசை.

ஒரு மொழியின் எழுத்துகளின் வரிசையைப் பொதுவாகக் குறிக்கும் அகரம் என்ற சொல்லின் உச்சரிப்பிலேயே, தொண்டையின் குரல் நாண்,உள்நாக்கு,மேலண்ணம், நுனி நாக்கு மற்றும் உதடுகள் என ஓசை எழுப்பும் கருவிகள் அனைத்தும் சிறிது சிறிதாக, ஒத்திசைந்து எழுப்பப்படும் ஓசைகளைக் கொண்டதாக அமைந்திருப்பது எவ்வளவு விந்தை?!

இன்னும் அகரம் என்ற சொல்லின் எழுத்துக்களான
அ-உயிர் எழுத்து
க-மெய்-வல்லினம்
ர-மெய்-இடையினம்
ம்-மெய்-மெல்லினம்

என்றும் அழகாக எழுத்துகளின் வகைப்படுத்தல்களில் ஒவ்வொரு வகைக்கும் ஒரு எழுத்தைச் சேர்த்துக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் சொல் அகரம்.

இவ்வளவு நுணுகிய அமைப்புச் சிறப்புடன் கூடிய மொழி உலகில் எங்காவது உண்டா??

இது போன்ற பல ஆய்வு விளக்கங்கள், தமிழே, பேசத் தெரிந்த மனிதன் ஆக்கிய உலகின் முதல் மொழி, என்று நிறுவப் போதுமானவையும் துணையானவையும் ஆகும்.

1 | 365

***** 77.கூத்தாட்டு அவைக்குழாம்

கூத்தாட்டு அவைக்குழாம் என்ற சொல் எவ்வளவு அழகான சொல்!
யார் சொன்னார்கள்?
எங்கே?
எதற்காக?

கூத்தாட்டு அவைக்குழாம் என்றால்,கூத்தாட்டு அவையில் இருக்கும் குழு என்பது பொருள்;இது கூத்துக் குழு மற்றும் கூத்துப் பார்க்க வரும் குழு என இரண்டு குழுக்களையும் குறிப்பிடுகிறது.

பார்க்கலாம்.....



நாம் வாழ உலகில் பணம்,செல்வம் எவ்வளவு தேவையானது என்பதெல்லாம் யாருக்கும் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

வள்ளுவமும் பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை என்றே கூறுகிறது.

நாம் அனைவருமே பணம்,செல்வம் தேடியே ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறோம்.

எவ்வளவு பணம் இருந்தாலும் இது வாழ்வை வளமாகக் கழிக்கப் போதுமான பணமா அல்லது இன்னும் வேண்டுமா என்ற கேள்வி ஆதாரமானது;இதற்கு நம்மிடம் விடையும் இருக்க முடியாது.

இப்படிப் பணத்தின் பின்னால் ஓடும் நம் வாழ்வில் பணம்,செல்வம் நம்மிடம் எவ்வாறு வருகிறது,நம்மிடம் எவ்வளவு காலம் இருக்கும் என்ற சிந்தனை எல்லாம் நமக்கு எப்போதும் வருவதும் இல்லை.

ராமகிருஷ்ணர் சொன்ன கதையில் வரும் விலைமாதின் வீட்டில் இருந்து கொண்டு சந்நியாசியையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தவனும்,அவன் தாசி வீட்டில் இருப்பதையே நினைத்துக் கொண்டிருந்த சந்நியாசி அடைந்த கதியும் நாம் அறிந்ததே...

அந்த தாசி வீட்டு நபரைப் போல,பணம்,செல்வத்தின் பின்னால் ஓடிக் கொண்டே இருக்கும் நாம் அதனூடையே அதிலிருந்து விலகி வாழும் இயல்பை அடைய முடியமா?

அப்படி வாழும் வாழ்வே ஆனந்த மயமானது;அதைத்தான் விட்டு விலகியிருப்பாய் இந்தச் சிட்டுக் குருவி போலே” என்றான் பாரதி.

எப்படி சாத்தியம்?


பணம்,செல்வம் எப்படி வருகிறது என்ற சிந்தனைக்குள் நாம் போனோமானால் இது சாத்தியம்.

எப்படி?

நாம் சினிமாவுக்குப் போகிறோம்,எப்படிப் போகிறோம்?
சினிமாக் அரங்கத்திற்குப் போகும் போது ஒவ்வொரு நபராக அல்லது ஒன்றிரண்டு நபர்களாகப் போகிறோம்,சினிமா அரங்கம்
நிரம்புகிறது.

சினிமா ஆரம்பித்து முடிந்த பின்னர்,எப்படி வெளியேறுகிறோம்,கூட்டமாகவும்,மொத்தமாகவும்.

செல்வமும் இப்படித்தான்..

வரும் போது சிறிது சிறிதாக வரும்;போகும் போது மொத்தமாகப் போய் விடும்.

எவ்வளவு அழகான உவமை பாருங்கள்...

என்ன,சினிமா அரங்கத்திற்குப் பதில்,கூத்துமேடை !

சிந்தித்தது நானல்ல...வள்ளுவர் !

மேலும் சினிமாவுக்கோ,கூத்து மேடைக்கோ செல்ல அனுமதிக்கும் வழி ஒன்றாகத்தான் இருக்கும்;கூத்து முடிந்து வெளியேறும் வழியோ பல வழிகளிலும் இருக்கும்.

அது போலவே செல்வம் வரும்போது சிறு வழியாக சிறிது சிறிதாக வரும். போகும்போதோ,பல வழிகளிலும் மொத்த மொத்தமாகவும் செல்லும்.

கூத்தோ,நாடகமோ,சினிமாவோ பார்க்கச் செல்லும் மக்கள் மகிழ்வான உற்சாகமான மனநிலையில் செல்வார்கள்;கூத்து முடிந்து திரும்பும்போதோ அயற்சியும்,சோர்வும் நிரம்பிய மனநிலையில் ஓய்வெடுக்க விரும்பி வெளியே ஓடுவோம்.

இதே போல செல்வம் வரும்போது மனதிற்கு உற்சாகம் ஊட்டக்கூடியதாக இருக்கும்.போகும்போதோ சோர்வையும் அயற்சியையும் விட்டுச் செல்லும்.

எத்தனை அழகிய உவமை !!!!!!

குறள் இதுதான்.

கூத்தாட்டு அவைக்குழாத் தற்றே பெருஞ்செல்வம்
போக்கும் அதுவிளிந் தற்று.

போக்கும் என்ற சொல்லில் ஒரு ‘ம்’ விகுதி போட்டிருக்கிறார் பாருங்கள், போக்கு அது விளிந்தற்று என்று சொல்லவில்லை.போக்கும்’ என்கிறார்.

அதாவது போவதும் என்று சொல்வதன் மூலம் செல்வம் வருவதும்’ இருப்பதும்’ அப்படியே கூத்தாட்டத்தில் போது நடிகர்கள்,நாடக சம்பவங்கள் நடக்கும் செயல்களுக்கொப்பானவை என்பது நாயனாரின்(பழைய கேரள முதல்வர் அல்ல !) கூற்று.

கூத்து நடக்கையில் நாம் காணும் அனைத்தும் உண்மையானவை அல்ல;பார்க்கும் கதை பொய்,நடிக்கும் பாத்திரங்கள் பொய்,நிகழும் நிகழ்ச்சிகள் பொய்,கூத்து முடிந்த பின் பார்த்தால் வெண் திரை மட்டுமே மிச்சமிருக்கும்.

செல்வமும் வந்து நீங்கிய பின் இருப்பது வெறுமை மட்டுமே....
செல்வத்தின் தோற்றமும்,இருப்பும்,அழிவும் காணல் நீர் போலப் போய்விடுகிறது.

ஆக ஒரு கூத்தைப் பார்த்த வள்ளுவரின் சிந்தனையில் இத்தனை விதயங்களும் தோன்றியிருக்கின்றன.

கூத்தின் தன்மை,நடிகர்கள்,கதை முதலியவர்றில் நிகழ்வு,கூத்து முடிந்த பின் உள்ள வெறுமை ஆகிய அனைத்தையும் செல்வத்திற்கு ஏற்றிய சிந்தனைத்திறன்தான் வியப்படைய வைக்கும் ஒன்று.


இவ்வாறு போகாமல் செல்வம் பயனாக வேண்டும் என்றால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற கேள்வி வருகிறது இல்லையா?

அதற்கும் இன்னோரிடத்தில் வள்ளுவர் யோசனை சொல்கிறார்.
என்ன என்பதை யாராவது பின்னூட்டத்தில் சொல்வார்கள்-விவாதிக்கலாம் !

***** 71.எது அறிவு ??????

அறிவு என்பது என்ன?

அதைக் கண்ணால் காண முடியுமா?

அதை எப்படி விளக்க முடியும்?

இதை எப்போதாவது ஆராய்ந்திருக்கறோமா?நாம் அறிவைப் பெற்றிருக்கிறோம் என்று எப்படிச் சொல்வது?

பொதுவாக அறிவுடையவர்கள் நல்லவர்களாக இருப்பார்கள்;கெட்டவர்கள் அறிவற்றவர்களாக இருப்பார்கள் என்றும் சிந்திப்பது உலக வழக்கம்.

ஆனால் உலகில் நாம் பார்ப்பது என்ன?

ஓழுங்காகச் சாப்பிட்டுவிட்டு,உறங்கி ஓய்வெடுக்கும் குழந்தைகளை விட,ஓயாது சேட்டை செய்துகொண்டு,விரைவாகத் துன்பத்தை விளைவிக்கும் பிள்ளைகளே அறிவுள்ள பிள்ளைகள் என அறியப் படுகிறார்கள்;

பணத்தை முடிந்து தோளில் போட்டுக் கொண்டு செல்பவர்களை விட,அதை திருடிச் செல்லும் முடிச்சவிழ்க்கிகள் அதிக அறிவைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்;

உயர்ந்த பொருளை வைத்து உள்ள விலை கூறி விற்கும் வியாபாரிகளை விட,மட்டமான பொருளை வைத்து அதிக விலை கூறி பொய்யான வாக்குறுதியுடன் விற்கும் பொல்லாத வியாபாரிகள் அதிக அறிவுடையவர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள்;

நேர்மையாக வேலை செய்யும் உத்தியோகம் செய்பவர்களை விட கையூட்டு வாங்கி உத்தியோகஸ்தர்கள் அதிக அறிவாளிகளாகத் தோன்றுகிறார்கள்;

உடல் வருத்தி உழைத்து உண்ணும் கிராமத்து மக்களை விட அவ்வளவு அதிக உழைப்பு இல்லாத நகர மக்கள் அதிக அறிவாளிகளாகத் தோன்றுகிறார்கள்;

பொதுநலம் கருதி அரசியலில் இயங்கும் அரசியல்வாதிகளை விட,தன்னையும் தன் குடும்பம்,பேரன்,பேத்திகள் வரை அனுபவிக்க முறையற்ற பணம் சேர்க்கும் அரசியல்வாதிகள்தான் சிறந்த சாணக்ய,அறிவாளி அரசியல்வாதிகளாக வலம் வருகிறார்கள்;


ஆக அனைத்துவிதங்களிலும் நியாயமாக இருப்பவர்களை விட அநியாயமாக இருப்பவர்களே அறிவாளிகள் என்ற பிம்பம் எழுகிறது.இது சரியான கருத்துதானா?

நல்ல மனிதன் என்றால்,பாவம் ஒன்றும் தெரியாதவன்,பிழைக்கத் தெரியாதவன் என்று முத்திரை குத்தப் படுவதுதான் இயல்பாக நடக்கிறது.பொல்லாத மனிதன் என்றால் எவராலும் எளிதில் ஏமாற்றப் பட முடியாதவன் என்ற கருத்தும் பொதுக் கருத்தாக இருப்பது வழமையாகி விட்டது.

இப்போது சொல்லுங்கள்,எது அறிவு?

பொல்லாத மக்களிடம் காண்பதுதான் அறிவா?நல்ல மனிதர்களிடம் அது ஒளி வீசாதா?’ போன்ற கேள்விகள் எழுவது இயற்கை.

இவற்றிற்கு என்ன பதில்?

இந்தக் கேள்வியைப் பலரிடம் கேட்டுப் பாருங்கள்,எவராவது நல்ல பதில் கூறுகிறார்களா?

சரி,இன்னோரு இதற்கு இன்னோரு பார்வைக் கோணம் இருக்கிறது,என்னவென்று பார்ப்போம்.


மேற்சொன்ன அனைவரும் செய்யும் செயல்களில் திறன் இருக்கிறது,ஆனால் திறனும் அறிவும் ஒன்றா?

திறன் வேறு;அறிவு வேறு.(என்னுடைய முந்தைய ஒரு பதிவிலும்-திறனற்ற செயலும்,செயலற்ற திறனும்- இவற்றின் வேறுபாடுகளைப் பற்றி சிறிது பேசினேன்.)

திருடனுடைய மனம் திருட எண்ணுகிறது,திருடத் துணிகிறான்,திருடுகிறான்;
ஆனால் திருடும் போது நடுங்குகிறான்,ஏன்?
அது தவறு என அவனுடைய அறிவு அறிவுறுத்துகிறது.இந்த அறிவுரையை ஏற்காமல்,தூண்டப் படும் மனத்தின் வழி சென்று திருடுகிறான்.

இது அறிவையும் மீறி மனம் செயல்படும் செயலின் விளைவு.

திருடுவது,பொய் சொல்லுவது,கையூட்டு வாங்குவது,ஏமாற்றுவது,நெறி தவறுவது ஆகியவை எந்த அளவு திறனுடன் செய்யப்பட்டாலும்,அது அறிவின் பாற் பட்ட செயலன்று;அது ஆசையின் பாற்பட்ட மனத்தின் செயல்.இதைத் தடுத்து நிறுத்தி,நல்வழியில் செல்லத் தூண்டும் செயலே அறிவின் செயல்.

அருந்தமிழ்க் குறள் அழகாகக் கூறுகிறது.....

சென்ற இடத்தாற் செலவிடாது தீதுஒரீஇ
நன்றின் பால் உய்ப்பதறிவு.

“மனம் சென்றவிடமெல்லாம் அதனைச் செல்ல விடாமல் தடுத்து,அதைத் தீமைகளிலிருந்து விலக்கி,நல்லவைகளிடத்துச் செலுத்துவது எதுவோ அதுவே அறிவு’ என்பது இதன் பொருள்.


மனமே அறிவு என மயங்கியிருப்பதாலும்,மனத்தின் செயல் அனைத்தும் அறிவின் செயல் என்ற மயக்கம் இருப்பதாலும் மேற்கண்ட வாறு சந்தேகங்கள் ஏற்பட்டன.

இதனால்தான் மனம் போன போக்கிலே மனிதன் போகலாமா என கவியரசரும் கேட்டார் போலும் !

மனம் வேறு,அறிவு வேறு என்பதும்,மனத்துக்கு அப்பாற்பட்ட,மனத்தை வழி நடத்தும் திறன் படைத்த ஒன்றே அறிவு என்பதும் இதிலிருந்து தெளிவாகிறது.

ஆயினும் மனம் அறிவை புறப்படுத்தி தான் ஆசைப்பட்ட செயலைச் செய்யும் போது நாம் சிக்கலுக்குள்ளாகிறோம்;அங்கு அறிவு,மனதை தவறின் வழி செல்லாமல் தடுத்தாலும்,திருடனின் திருடத் தூண்டும் மனம் அறிவை வெற்றி கொள்வது போல,மனதின் வழி செல்பவன் அறிவற்றவனாகிறான்.

மனம் சென்றவிடமெல்லாம் செல்லாது மனத்தை நல்வழியில் செலுத்தும் திறன் படைத்தவன் உன்னதமானவனாகிறான்;மனம் போனபடி செல்லும் ஒருவன் கொடுங்கூற்றுக்கிரையெனப் பின் மாயும் சாதாரண மனிதனாக வாழந்து சுவடற்று மறைகிறான்...