கிருஷ்ண ஜெயந்தி-கண்ணன் என்னும் அழகியல் தத்துவம்

கண்ணன் என்னும் தத்துவம் அதன் அழகியலுக்கும்,குழந்தை விளையாட்டுக்கும்,அன்புக்கும் எங்கும் புகழ் பெற்றது.

அது கடவுள் கொள்கைக்குள்ளும்,அதை மீண்ட ஒன்றாகவும் இருப்பதாகவே நான் நினைக்கிறேன்.

கண்ணன் என்னும் குழந்தையை அனைவரும் சீராட்டும் இந்த நேரத்தில் இங்கு என் குறை வார்த்தைகளை நிரப்புவதை விட ஒரு அற்புதக் கவிஞனின் அழகிய கவிதையுடன் க்ருஷ்ண ஜெயந்தி'யை நிறைவு செய்கிறேன்.

***********************************************************

சின்னஞ்சிறு கிளியே-கண்ணம்மா

செல்வக் களஞ்சியமே;

என்னைக் கலி தீர்த்தே-உலகில்
ஏற்றம் புரிய வந்தாய் !

பிள்ளைக் கணியமுதே-கண்ணம்மா

பேசும் பொற் சித்திரமே;

அள்ளி அணைத்திடவே,என் முன்னே

ஆடி வருந் தேனே !

சொல்லு மழலையிலே-கண்ணம்மா

என் துன்பங்கள் தீர்த்திடுவாய்;

முல்லைச் சிரிப்பாலே-எனது

மூர்க்கம் தவிர்த்திடுவாய் !

இன்பக் கதைகள் எல்லாம்

உன்னைபோல் ஏடுகள் சொல்வதுண்டோ?

அன்பு தருவதிலே-உனை நேர்

ஆகுமோர் தெய்வமுண்டோ ???

***********************************************************************

பி.கு: மேலே ஒரிஜினல் படமும், என்னுடைய 'கைங்கர்யமும்'

எவை இனிது-சிந்திக்க சிறிது இலக்கியம்

நாமெல்லாம் சிறுவயதில் பள்ளியில் முதலாம் வகுப்பு இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் போது நன்னெறி,நல்வழி,இன்னாநாற்பது,இனியவை நாற்பது போன்ற சிறு வெண்பா நூல்கள் பாடப்பகுதியில் இருக்கும்.
இப்போதைய சிறார்களுக்கு(பல பெரியவர்களுக்கும் கூட) இது போன்ற பாடல்களின் பரிச்சயம் இல்லாதே போயிற்று.
இவை வழக்கொழிந்து போவது நமது குழந்தைகளுக்கும்,எதிர் கால தலைமுறைக்கும் நேரக்கூடிய பெரும் விபத்து என்றே நான் நினைக்கிறேன்.
அதனால் அவ்வப்போது இந்த பாடல்களை,எனக்குத் தெரிந்த கருத்துரையுடன் கொடுக்காலாம் என உத்தேசித்திருக்கிறேன்.
பசி இருப்பவர்கள் புசிக்கலாம்.
******************************************************************
வாழ்க்கையிலே குழந்தைப்பேறு’ங்கறது முக்கியமான் ஒன்னு.பெரும்பாலான்வர்களுக்கு குழந்தைகள் இருக்கும்;அவங்க நல்லாவும் படிச்சு,கிடிச்சு ஆளாவாங்க..ஆனா எத்தனை பேருக்கு பெத்தவங்க சொல்றதைக் கேட்டு அவங்க ஆசையையும் கொஞ்சம் கணக்குல வச்சுக்குவம்னு நினைக்கிற பிள்ளைங்க அமையுறாங்க?கொஞ்சம் யோசிக்க வேண்டிய விஷயம்தானே?
இன்னுஞ்சில பேரு இருப்பான்..பெத்தவங்க கஷ்டப்பட்டும் பிள்ளைங்களை படிக்க அனுப்புவாங்க..ஆனா பசங்க எங்கையாயானும் ஊரை சுத்திபுட்டு கரெக்டா பள்ளிக்கூடம் விட்ற நேரத்துக்கு வீட்டுக்கு போயி நிப்பாங்க...இந்த நிலமையில செய்யுற தொழிலுக்குத் தேவையான கருவி இருக்காது;உழுகப் போறவன் கலப்பை இல்லாம வயலுக்குப் போனாப்பலதான்..என்ன பிரயோஜனம் இருக்கும்கிறீங்க..வரப்புல உக்காந்து வானத்தைப் பாக்க வேண்டியதுதான்...சரி அக்கம் பக்கம் இருக்குறவங்க கிட்ட உதவி,ஒத்தாசை கேக்காலாமேன்னு நமக்கு யோசனை சொல்லத் தோணும்...ஆனா மனுசப்பய குடியிருக்குற ஊருல ஒரு பயலோடவும் இவன் சேக்காளிய இருக்குறதில்லை..கேட்டா நான் உண்டு;என் வேலை உண்டுன்னு இருக்கேன்’னு கித்தாப்பா பதில் வேற சொல்லுவான்.
வாழ்க்கை என்னமோ ஓடும்...ஆனால் மனுசப்பய சந்தோசமா இருப்பானா?

பூதஞ்சேந்தனார்’னு ஒரு ஆளு.நம்ம தோழர் தான்.அக்காலப் புலவர்ல ஒருத்தர்.
இனியவை நாற்பது அப்படின்னு ஒரு 40 பாட்டை எடுத்து விட்டிருக்கார்.
அதுல இதுவும் ஒன்று.

ஏவது மாறா இளங்கிளைமை முன் இனிதே
நாளும் நவை போகான் கற்றல் மிகஇனிதே
ஏருடையான் வேளாண்மை தானினுது ஆங்கினிதே
தேரின் கோள் நட்பு திசைக்கு.

ஏவது மாறா-ஏவுகின்ற அலுவலை,வேண்டுகோளை மறுக்காது இருக்கின்ற/செய்கின்ற, இளங்கிளைமை-மக்களை,குழந்தைகளை கொண்டிருப்பது முன் இனிதே-முற்பட,மிகவும் இனியது,நல்லது,
நாளும் கற்றல்- ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் கற்பது-கல்வியோ,அனுபவமோ எதுவாயினும்,நவை போகான் – குற்றங்களின் வழி செல்லாது ( சீர்பட,கேடு இல்லாத கல்வி),ஏருடையான் வேளாண்மை- ஏர்(கலப்பையும் உழும் சாதனங்களும்) உடையவனின் விவசாயம்,தேரின் – தெளிந்து சிந்தித்தால்,திசைக்கு- செல்லும் வழிக்கு,போகின்ற ஊருக்கு, கோள்நட்பு- தேடிக் கொள்கின்ற நட்பு.

இனியவைகளைத் தெரிந்து,தெறிவோம்.

மலர்களே,மலர்களே.....மலருங்கள் !

ஆயிரம் மலர்களே,மலருங்கள் ! அமுத கீதம் பாடுங்கள் !!

Purple Lotus' at KL Orchid Garden

And a Rose is a Rose is a Rose !

சரத்குமார விஜயகாந்தர்கள்

ஒரு வழியாக சரத்குமாரும் கட்சி துவக்கி விட்டார்.
தமிழ்நாட்டில் அரங்கேறும் புதிய காட்சிகள் விரிவது திருப்பங்கள் நிறைந்த ஒரு திரைப்படம் போன்றே இந்நாட்களில் தோன்றுகிறது.
ஆயினும் 60 களில் இருந்து திரைத்துறையைச் சார்ந்தவர்கள் அரசியலில் கை வைத்துப் பார்ப்பது எந்த மனோபாவத்தில் என்பது ஒரு விவாதத்திற்குரிய கேள்வி.
சிறிது யோசித்துப் பார்த்தால் எனக்குப் பின்வரும் காரணங்கள் தோன்றுகின்றன.
1.தமிழ்த்திரையுலகில் திகட்டும் அளவுக்குக் திரை நட்சந்திரக்களுக்குக் கிடைக்கும் தனி மனிதத்துதி.இது அவர்களுக்கு,கடவுளுக்கு அடுத்தபடி நாம் என்ன நினைத்தாலும் நடத்திவிடலாம் என்ற துணிவைத் தருகிறது.
2.இந்த துதிபாடுதலால் கிடைக்கும் விளம்பர வெளிச்சமும்,பொது மக்களின் அருகாமையும்.
3.இந்த அருகாமை அளிக்கக் கூடிய கருத்தேற்புத் திறன்-receptiveness-அவர்கள் சொல்வது பெரும்பான்மையான மக்களுக்கு எளிதில் ஊடகங்களால் கடத்தப்படுகிறது.இந்த திரை வெளிச்ச மாயைப் புகழ் இதனை வெகுவாக எளிதாக்குகிறது.ஒரு அரசியல் பார்வையாளரோ,வேறு துறைகள் சார்ந்த வல்லுனர்களோ தத்தம் அரசியல்,தேசியம்,சமூகம் சார்ந்த கொள்கைகளை இவ்வளவு எளிதாக மக்களுக்கு ஊடகங்கள் வாயிலாக கொண்டுசெல்ல முடியாது.(60 களில் திராவிட இயக்கப் பேச்சாளர்கள் இந்த receptiveness’ஐ அடைய வேறு ஒரு உத்தியை மிக வெற்றிகரமாக கையாண்டார்கள்.அது பெரும்பான்மையான மக்களின் வழக்கமாக சமூகத்தில் இருக்கும் ஒரு தத்துவத்தை கடுமையாக மறுதளிப்பது.இது மக்களின் கவனத்தைத் தன் பக்கம் திருப்ப வைக்கும் ஒரு மனோதத்துவ உத்தி)
இந்த அனுகூலங்கள் கிடைக்கும் போது திரை நட்சத்திரங்கள் அடுத்ததாக அரசியலையும் முயற்சித்துப் பார்க்கலாம் என்று இயல்பாக நினைக்கிறார்கள்.
இது(திரை நடிகர்கள் அரசியலில் ‘கை வைத்துப்’ பார்ப்பது) தவறு என்று கூறுவது என் நோக்கமல்ல.இன்னும் சொல்லப் போனால் விஜயகாந்த் மற்றும் சரத்குமார் போன்றோரின் வரவு ஒரு வகையில் நல்லதே.ஏனெனில் தமிழகத்தைப் பொறுத்த வரை இரு திராவிடக் கட்சிகளும் ஒரே நாணயத்தின் இரு பக்கங்களாகவே(அல்லது ஒரு குட்டையின்..) இருக்கின்றன.மற்ற அனைத்துக் குட்டிக் கட்சிகளும் ஜாதிக் காரணங்களை முன்னெடுத்துச் சென்றே அரசியல் முகமூடிகளை மாட்டிக் கொண்டன.இவை பெரும்பான்மையான மக்களால் இன்னும் வரவேற்கப்படாமல் இருக்கவேண்டியது தமிழகத்தின் நலன் சார்ந்த வகையில் முக்கியமான ஒன்றாகும்.
ஒரு அரசியல் கட்சி துவக்கப்படும் போது அதன் தேவையைப் பற்றிய கேள்விகள் எழவேண்டியது ஒரு நல்ல நிலையில் இருக்கும் சமூகத்தின் கூறுகளில் ஒன்று.அதற்கு அந்த அரசியல் கட்சியைத் துவக்குபவர்கள் ஒரு தெளிவான declaration கொடுப்பார்கள்.அது போன்ற declaration எதுவும் சரத்குமார் கொடுத்ததாக ஊடகங்கள் சொல்லவில்லை.விஜயகாந்த் கட்சி துவக்கிய போதாவது கட்சியின் நோக்கமாக பெரிதாக எதுவும் சொல்லவில்லை,ஊழலற்ற ஒரு நிர்வாகத்தைத் தர விரும்புவதாக சொன்னதைத் தவிர.
உண்மையில் வெட்கப்பட வேண்டிய ஒரு விஷயம் அதுதான்.தமிழகத்திற்கு தற்போது தேவையாக இருப்பது தெளிந்த,தொலைநோக்கு கொண்ட,ஒளிவு மறைவற்ற,ஊழல் இல்லாத ஒரு நிர்வாகம் மட்டுமே.
தமிழகத்தில் எந்த ஒரு கட்சி அரசியல் மூலமும் கிடைக்க வேண்டிய தேவையும் அதுதான்,ஏனெனில் 30,40 வருடங்களாக எந்த அரசியல் கட்சியும் அதைத் தரவில்லை.
மேலும் தமிழகமோ,இந்தியாவோ ஒரு பெரும் அழிவின் பிடியில் இருந்து மீண்ட சூழ்நிலையிலோ(ஒரு ஜப்பானைப் போல),நீண்டகால அடிமை ஆட்சியில் இருந்து விடுபட்ட நிலையோ(20’ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலங்களின் இந்தியா,ஸ்ரீலங்கா,மலாயா,சிங்கப்பூர் போன்றோ),வேறு எந்தவிதமான வித்தியாசமான சூழலிலோ(அமெரிக்கா குடியரசு உருவானதைப் போலவோ,ஐரோப்பிய யூனியன் உருவானதைப் போலவோ) ஒரு சூழ்நிலையில் இல்லை.
50 களில் மலேயா,சிங்கப்பூர் நாடுகள் பிரிட்டனின் ஆதிக்கத்தில் இருந்து விடுபட்ட போது மலேயாவின் தேவை ,மலாய் இனத்தவர்களுக்கு ஏதுவான,கம்யூனிசம் இல்லாத ஒரு அரசு;அதுவே முன்வைக்கப் பட்டது.ஆனால் இன்று அது மலாய் இனவாத அரசாக மாறிவிடும் ஒரு விளிம்பு நிலையில் இருப்பதாக ஒரு கருத்து நிலவுகிறது.
சிங்கப்பூர் ஒரு சமத்துவமான,கம்யூனிசம் இல்லாத(independent,democratic,non-communist,socialist state) நாடாக விளங்க வேண்டும் என்ற நிலைப்பாடு எடுக்கப்பட்டு அது வெற்றிகரமாக நிர்வகிக்கப்பட்டும் வருகிறது.
இந்தியாவும் இதுபோன்ற ஒரு நிலையையே(independent,democratic,socialist state) சுதந்திரம் அடைந்தபோது எடுத்தது,ஆனாலும் எவ்வளவு வெற்றி பெற்றோம் என்பது ஆய்வுக்குரிய ஒன்று.
எனவே ஒரு புதிய திசையில் பயணப்பட வேண்டிய கருத்தாக்கங்களோ,ஒரு தேச நிர்மாணத்திற்கு தேவையான கட்டமைப்பு வழிகாட்டுதலோ இப்பொதைய தேவை அல்ல.
தேவை ஒரு தெளிந்த,தொலைநோக்கு கொண்ட,ஒளிவு மறைவற்ற,ஊழல் இல்லாத ஒரு நிர்வாகம் மட்டுமே.
இதை சரத்குமார,விஜயகாந்தர்கள் கொடுப்பார்களா என்பதே கேள்வி.